Tussenstand

Geplaatst op door conniedepan

Een week na de operatie, tijd voor een tussenstand!

Het herstellen van het oog zelf viel tegen, in mijn gedachten was dit de vorige keer zo gebeurd. Ach ja, wie doet het niet, het verleden een beetje romantiseren. Het oog was flink dik, veel vocht, mijn bril rustte ergens op mijn wang, en goed rood. Ondertussen zijn de zwellingen weg en staat mijn bril weer gewoon op mijn neus. Mijn huid is nog wel een beetje rauw rood, maar ziet het er een stuk beter uit! Wel komt er nog steeds gele prut uit mijn oog en mijn oog zelf is ook nog flink rood. Ik hoor al aan alle kanten geduld roepen 😉 Pijn heb ik niet, wel heb ik aan het einde van de dag spierpijn in mijn oog. Een gewoon dagelijks dingetje, kijken, is opeens een sport. Wat druppelen, zalven en wat rust doen ook nu weer wonderen.

En dan natuurlijk het super goede nieuws…. Ik zie niet meer dubbel!!! Of eigenlijk, bijna niet meer, elke dag gaat het weer iets beter. Ontzettend blij mee! De eerste dagen was het lastig om een rondje te gaan lopen, de beelden kreeg ik nog niet helemaal recht en enkel, maar ondertussen lukt mij dat. Televisie kijken is nog lastig. En dit is de eerste dag dat ik achter de PC zit en dat gaat eigenlijk best redelijk. Alles wat veel beweegt is nog wat moeilijker, maar ik zie wel dat het elke dag beter gaat.

Voor herstel moet ik 2 maanden nemen, dan ook weer terug naar de oogheelkunde. Dus ja, geduld! Maar de groezelige prisma folietjes liggen in de kast, met de bedoeling daar niet meer uit te komen. Tot nu toe nog geen moment spijt dat ik ja gezegd heb tegen de operatie. Superblij!

Iedereen heel erg bedankt voor de berichtjes, belletjes, kaarten, bezoekjes, gekarameliseerde noten, chocola, cremetjes en bloemen! De bloemen extra fleurig met dat druilige weer buiten, beetje zon in huis.Jullie aandacht heeft mij goed gedaan en door de week heen geholpen. Wat een verrassingen! Fijn dat jullie er waren.

Tromgeroffel

Geplaatst op door conniedepan

Spannend, spannend! Vandaag terug naar de oogheelkunde. Verband verwijderen en het eerste resultaat zien van de operatie.

Ik heb vannacht goed geslapen, ik heb geen extra pijnstillers hoeven slikken. En voel me al weer stukken minder suf dan gisteren. Dus dat gaat allemaal de goede kant op. Maar natuurlijk super benieuwd naar hoe het onder dat verband is en hoe goed ik nu kan zien.

Op de oogheelkunde ging alles supersnel. Helaas mocht Arent niet mee in de wachtkamer en behandelkamer vanwege corona maatregelen. Wel jammer, want dit soort dingen doe je liever met elkaar. Dus allebei in een andere ruimte in spanning. Het is zo ver….tromgeroffel…..het verband eraf!

Ik was een beetje teleurgesteld, het beeld wat ik zag was nog niet enkel. Maar als ik mijn best deed en goed focus, dan kan ik er wel één beeld van maken. Mijn oog moet nog genezen, de spieren ontspannen en mijn hersenen wennen aan de nieuwe situatie. Dus het gaat nog beter worden, na een maand kan er pas definitief iets gezegd worden over het resultaat. Mijn oog zag er goed uit, ik kan nog goed scherp zien, blik niet wazig geworden en de hechtingen zitten nog goed vast. Wel is mijn oog nog rood, dik, pussig en gezwollen. Dus aan de oogdruppels en zalf.

Op de terugweg naar huis regende het en was het een beetje chaotisch op de weg. Alles krioelde niet door elkaar. Dus ik ben toch wel voorzichtig optimistisch! Het gaat wel goed komen!