Beveiligd: Pittig
Tussenstand
Een week na de operatie, tijd voor een tussenstand!
Het herstellen van het oog zelf viel tegen, in mijn gedachten was dit de vorige keer zo gebeurd. Ach ja, wie doet het niet, het verleden een beetje romantiseren. Het oog was flink dik, veel vocht, mijn bril rustte ergens op mijn wang, en goed rood. Ondertussen zijn de zwellingen weg en staat mijn bril weer gewoon op mijn neus. Mijn huid is nog wel een beetje rauw rood, maar ziet het er een stuk beter uit! Wel komt er nog steeds gele prut uit mijn oog en mijn oog zelf is ook nog flink rood. Ik hoor al aan alle kanten geduld roepen 😉 Pijn heb ik niet, wel heb ik aan het einde van de dag spierpijn in mijn oog. Een gewoon dagelijks dingetje, kijken, is opeens een sport. Wat druppelen, zalven en wat rust doen ook nu weer wonderen.
En dan natuurlijk het super goede nieuws…. Ik zie niet meer dubbel!!! Of eigenlijk, bijna niet meer, elke dag gaat het weer iets beter. Ontzettend blij mee! De eerste dagen was het lastig om een rondje te gaan lopen, de beelden kreeg ik nog niet helemaal recht en enkel, maar ondertussen lukt mij dat. Televisie kijken is nog lastig. En dit is de eerste dag dat ik achter de PC zit en dat gaat eigenlijk best redelijk. Alles wat veel beweegt is nog wat moeilijker, maar ik zie wel dat het elke dag beter gaat.
Voor herstel moet ik 2 maanden nemen, dan ook weer terug naar de oogheelkunde. Dus ja, geduld! Maar de groezelige prisma folietjes liggen in de kast, met de bedoeling daar niet meer uit te komen. Tot nu toe nog geen moment spijt dat ik ja gezegd heb tegen de operatie. Superblij!
Iedereen heel erg bedankt voor de berichtjes, belletjes, kaarten, bezoekjes, gekarameliseerde noten, chocola, cremetjes en bloemen! De bloemen extra fleurig met dat druilige weer buiten, beetje zon in huis.Jullie aandacht heeft mij goed gedaan en door de week heen geholpen. Wat een verrassingen! Fijn dat jullie er waren.
Gezakt
Op de schaal van zielig ben ik ondertussen gezakt van 8 naar 2. De 2 vooral omdat het zo’n snert weer was de afgelopen dagen, de dingen die ik dacht te kunnen doen niet lukten en omdat het al met al toch allemaal een beetje tegenviel. De afgelopen dagen veel en diep comateus geslapen.
Het gaat nu veel beter. Het vele vocht is uit mijn gezicht weggetrokken, ik kan mijn bril weer normaal op, mijn oog is open en als je niet weet dat ik geopereerd ben, zie je niets aan me. Wel komt er nog steeds veel rommel uit mijn neus tijdens het spoelen. Dit gaat er allemaal niet zo makkelijk uit, iedere keer ben ik bang dat ook het aangebrachte slangetje eruit gespoeld wordt. Dit zal allemaal niet zo’n vaart lopen, het slangetje is met een haakje gefixeerd (ben benieuwd hoe de KNO arts dit na 3 weken gaat verwijderen op de poli…). Bovendien zie je het slangetje in mijn oog lopen, dus makkelijk checken of het nog op zijn plaats zit! Het niet aan mijn oog zitten is een hele uitdaging, van nature ben ik een enorme peuteraar, kijk maar naar mijn handen en voeten, maar het gaat goed, ik geloof niet dat het oog aan het ontsteken is. ’s Ochtends zit het wel dicht en overdag regelmatig ogensnot. Maar ook dit wordt minder.
Kortom , het gaat de goede kant op. Nog even rustig aan en vooral zo doorgaan!
Beveiligd: Zielig
Beveiligd: Weekend
Beveiligd: Enkeltje
Geknipt
Lieve allemaal,
Ik slik net mijn laatste antibiotica tablet weg, dus dacht laat ik weer maar eens een berichtje sturen!
Het hoesten is gelukkig een stuk minder geworden, dus is de goede kant opgegaan. Voor de rest veel gerust om er weer een beetje bovenop te komen. Het weer hielp niet zo mee, wat een zomerweer zeg, leek wel herfst! Dus veel binnen gebleven en wat gelezen. Goede timing van Lizette, ze heeft me een paar DVD’s opgestuurd, ideale tijd om lekker wat filmpjes te kijken, dank Lizette! Leuke doosjes ook en altijd een verrassing om kadootjes via de brievenbus te krijgen!
Gisteren ben ik ook voor de eerste keer naar de kaakfysiotherapeut gegaan. Een redelijk, no-nonsense type die gelukkig niet gelijk fanatiek dacht de boel wel even recht te zetten. Hij gaf ook aan dat waarschijnlijk mijn mond “vanzelf” weer wel verder open zou gaan. En dus ook niet gelijk afspraken voor de komende 9 weken meegekregen. Wel een aantal oefeningen gekregen die ik deze week moet doen en een afspraak voor volgende week. Aan de hand daarvan wordt dan verder gekeken hoe het plan van aanpak zal zijn en wat de moeite waard is om te doen..
En…. ik ben naar de kapper geweest! Was een hele overwinning, want ben er niet dol op als mensen aan mijn hoofd zitten. Er zit een soort verdoofd gevoel in mijn hoofd vanaf mijn kruin tot aan mijn wenkbrauwen. Op sommige plekken krijg ik een soort tintelingen bij aanraking en op andere plekken voel ik niets. Ook heb ik veel haaruitval bij kammen en wassen van mijn haar. Neem daarbij het litteken van oor tot oor over mijn hoofd en de bestralingen en je snapt misschien waarom ik er tegenop zag om te gaan.
Maar het was echt nodig! Mijn haar hing in lange slierten om me heen. Aan de linker kant heb ik de haar-flap-plak methode toegepast om een kale plek boven mijn linker oor te camoufleren en tpv het litteken groeit nieuw haar wat ongeveer 2cm lang is. En echt, zo vreemd, van het bestralen is mijn haar grijs geworden (hahaha)! Zie er nu weer pico bello uit al zeg ik het zelf! Kapsel 20 cm ingekort, modelletje erin en alles weer terug in mijn natuurlijke kleur, voel me gelijk een stuk beter. Zelfs het zonnetje scheen toen ik terug kwam.
Nu maar hopen dat het betere weer wat doorzet, want vandaag wat bladen gekregen van de unithoofden, dank, die smeken om gelezen te worden op een zonnig dakterras. Want dat is toch wat ik hopelijk volgende week kan doen! Ik had gezegd dat ik per 1 augustus weer wilde gaan werken, maar dit ga ik niet halen. Is toch nog iets te vroeg, ben er nog niet stabiel genoeg voor. Even nog een paar weken uitstellen…
Liefs,
Connie
In Therapie 