Budapest

Geplaatst op door conniedepan

Mamma wordt 14 december 70 jaar en daarom (en omdat ze altijd voor Kerel zorgt als wij op vakantie zijn en omdat ze er altijd voor me is als het nodig is, maar ook als het niet nodig is en omdat ik van haar hou en omdat ze mijn moeder is en omdat het kan!) haar een reisje Budapest cadeau gegeven. Met z’n tweeën op stap. Lekker makkelijk vanaf Rotterdam vliegen en overnacht in het K&K hotel naast de Opera, heerlijk centraal gelegen.

 

Vanaf daar hebben we Budapest te voet verkend. Er is zo veel te zien, dat we al snel besloten hebben om niet te streven naar alles te bekijken, maar de echte toeristen high-lights kunnen we wel afstrepen. Waarbij ik het Parlement toch wel een van de hoogtepunten vond. Schitterend hoe het vanbinnen uit ziet, nog nooit zoiets gezien. Elke centimeter is bewerkt en het is echt goud wat hier allemaal blinkt. De kraai in mij kwam helemaal los. De rondleiding is een sprintje door het gebouw, maar voldoende om een indruk te krijgen en snel wat foto’s te schieten. Maar ook de St. Stefanus basiliek, Matthiaskerk en de Opera waren meer dan de moeite waard. En natuurlijk de Donau die altijd trekt, de Kettingbrug en het fantastische uitzicht vanaf Buda. Eigenlijk is er overal wel wat te zien; mooie gevels, bewerkte vloeren en als je geluk hebt dat er een deur open staat, zie je daarbinnen ook nog veel moois (als je langs de strenge mannen in uniform komt). En overal staan wel beelden die even je aandacht trekken en je rond laten kijken. Gelukkig kon je ook op mooie plekken koffie drinken en zijn ze in Budapest echte zoetekauwen.

Budapest was al helemaal in kerstsfeer, de straten waren mooi verlicht, overal kerstbomen, kerstversiering en kerstmarkten. Dat maakte het wel extra gezellig en gaf nog een beetje warmte. Want koud was het! Alhoewel de zon wel goed scheen, dus ik zal niet te veel klagen. Bovendien is het eten hier helemaal op aangepast, degelijke winterkost. Kom maar op met die goulash soep!

 

Corsica

Geplaatst op door conniedepan

Weer thuis na een weekje Corsica, waar worsten nog echte worsten zijn, kazen echte kazen en zomers nog echte zomers!

We verbleven een weekje in Hotel San Carlo Citadelle in Ajaccio. Heerlijk stad hotelletje, een paar stappen rechts verwijderd van het strand, links van de haven en achter het centrum, een betere plek onmogelijk! Vanuit onze kamer hadden we uitzicht op de citadel en de zee en elke ochtend werden we wakker gebalkt door 2 ezels, weer eens wat anders dan de traditionele haan! Ajaccio is een leuk stadje, de vakantie sfeer wordt versterkt door de cruise boten die dagelijks aanmeren. Het is een machtig gezicht om die grote schepen te zien liggen als je door de kleine oude straatjes loopt, een groot contrast. Er zijn veel restaurantjes waar je heerlijk kan eten of wat kan drinken. Voornamelijk vis, maar ook goed vlees. Het was er gezellig druk zonder overvol te zijn. Napoleon Bonaparte is in Ajaccio geboren, je kan bijna niet om hem heen en natuurlijk hebben wij ook de plek bezocht waar zijn bed heeft gestaan!

Behalve Ajaccio hebben we ook nog Corsica verkend met de boot en met de auto. Corsica komt heel puur over, terwijl alles toch ook weer wel goed geregeld is. De corsicanen benutten alles wat het eiland hun geeft goed: eigen kaas, eigen worst, eigen visvangst, eigen jam, eigen water, eigen bier, eigen wijn,koekjes van eigen deeg enzovoorts. Het lijkt wel of er niets geïmporteerd wordt. Hoeft ook niet, want alles smaakt super goed!

Met de boot zijn we vanuit Ajaccio naar Bonifacio gevaren. Blauwe lucht, nog blauwer water met langs de kust ongerepte strandjes en zelfs dolfijnen gespot onderweg. Bonifacio ligt op de meest zuidelijke punt van Corsica en is gebouwd op witte krijtrotsen. Aan de overkant kan je Sardinië zien liggen.

Het stukje binnenland dat wij gezien hebben, was erg groen. Wat het bijna saai maakte. Indrukwekkend zijn de menhirs uit de prehistorie, het is niet voor te stellen dat ongeveer 4000 jaar voor Christus op de plaats waar je loopt ook al mensen liepen. En als je de menhirs ziet, leken die toch al aardig op ons. Wat zal er van onze cultuur over zijn na 6000 jaar? Ik kan me er niets bij voorstellen…