Gepakt

Eindelijk, het is zover… hij is gepakt! 23 kilo voor een maand, nog een hele uitdaging!

Het was nog een aardig drukke week, met als hoogtepunt de bijeenkomst van de Chordoma Foundation in Amsterdam. Ik had zelf nog nooit een chordoom patiënt gezien of gesproken, was toch bijzonder om nu ervaringen te kunnen delen. Maar ook wel heftig hoor, toch ook een afspiegeling van wat je eventueel te wachten staat. De groep was vrij divers, mensen uit verschillende landen in Europa, met een chordoom in de clivus en in het sacrum. Iemand die al 20 jaar met een chordoom leeft tot mensen die echt operatie na operatie ondergaan. Maar je merkt ook dat ieder zijn verhaal uniek is, dus ik probeer niet teveel alle verhalen aan mijzelf te spiegelen, ik zal wel zien wat mijn verhaal wordt. De dag was een soort start-meeting voor de Europese tak van de Chordoma Foundation, met als doel naamsbekendheid, uitwisseling van ervaringen en informatie over nieuwe behandelingen. Zo was er ’s middags een arts uit Milaan die zeer nauw betrokken is bij de klinische studies met chemotherapie. Nog vrij experimenteel allemaal, maar zeker goed werk! Zo wie zo petje af voor al het werk wat de Foundation doet! Josh Sommer, de oprichter en zelf patiënt, heeft een goed netwerk opgezet van researchers en klinische behandelaars. Bovendien is hij zelf ook nauw betrokken bij research, opzetten van cellijnen, biobank enzovoorts. Ongelofelijk dat hij dit heeft kunnen doen naast patiënt zijn, ook jaloers erop, wat een energie! Hopelijk gaan ze zo door, nog veel werk te doen. De plannen zien er in ieder geval goed uit. Kost ook een hoop geld, dus dacht, als iedereen die dit leest nu eens (minimaal) 1 EUR overmaakt, dan komen we weer een stapje dichter bij genezing. Klik gewoon even hier, zo gepiept, net als shoppen op het internet. Ook namens mij hartelijk dank!

Artikel: CF holds first chordoma patient and physician meetings in Europe

En ook iedereen bedankt voor de mailtjes, kaartjes, berichtjes, kadootjes (ben benieuwd wat er in zit Sabien en mama), belangstelling enzovoorts voor mijn vertrek naar Suriname. Zoals ik al eerder schreef vertrek ik anders dan dat ik vroeger zou vertrekken en ik merk dat dit voor mensen om mij heen ook zo is. Het is toch een beetje emotioneel, normaal gesproken ga ik niet zoveel mensen bewust gedag zeggen voor vertrek en als er al kaartjes aan te pas komen, dan stuur ik die zelf vanaf het vakantie adres en krijg ik die niet van te voren. Ook nog niet eerder een mooie leren tas van Arent gekregen als ik een paar weken weg ga. Al jullie aandacht en belangstelling doet me weer goed en ja, ik ga goed voor mezelf zorgen in Suriname, ik ga ook zeker genieten van het land en lekker uitrusten bij het zwembad als dat nodig is. Van de week nog even snel een E-reader gekocht, dank voor de tip Margreet, en nu dus 45 boeken bij om te ontspannen. Ook druk geoefend met Skype (ik ben bereikbaar als connie010369) met deze en gene, dus komt ook goed met elkaar even zien en spreken.

Ik ben er klaar voor, de koffer staat gepakt in de gang, morgenochtend met de trein naar Schiphol en dan, als alles volgens planning verloopt, om 11.15 uur vliegen. Heb er zin in!

Geen nieuws

Helaas, nog geen definitieve uitslag van de MRI vandaag. Levendag heeft wel samen met zijn assistent de MRI bekeken, zij zagen geen aankleuringen die verontrustend zijn. Maar het verslag van de radiodiagnost staat nog niet in het elektronische dossier. Dus; er zit in ieder geval niets groots, maar de details zijn nog niet ingevuld. Een beetje blij, maar de onzekerheid is groter! Ik geloof pas dat alles goed is als ik het verslag gezien heb.

Dus nog een keer tot morgen, we houden het nog even spannend!

Ligure

Nou, daar sta je dan, met je slippertjes aan op Rotterdam Centraal, brrrr, koud! Had ik niet op gerekend na een weekje Italie.

We zijn net terug van een weekje Santa Margherita Ligure in Italie. Daar was helaas het weer ook niet fantastisch, wel droog en warm, maar veel donkere wolken. Alles zag er dan ook een beetje triestig uit en niet zoals ik gewend ben, een strak blauwe zee met fel gekleurde huizen op de achtergrond. Maar het was heerlijk om er te zijn, wie wil dat nu niet, op je fietsje even naar Portofino, lekker buiten eten, prosecco-tje drinken en helemaal niks doen.

En ook al was er geen zon, toch een nieuwe zonnebril gekocht. Wat een verschil! Met mijn oude bril zag ik alles dubbel en dansend, nu met andere glazen, zonder cilinder, is alles weer rustig. Echt super, heb nu het liefst de hele dag mijn zonnebril op! Ik ga dus binnenkort toch ook mijn gewone bril maar vervangen. Tips zijn welkom!

Vaatje

Afgelopen dinsdag is de CT van mijn longen en bovenbuik gemaakt. Standaard procedure, infuus prikken, 2 bekers contrast drinken, op tafel gaan liggen, contrast vloeistof in het infuus, even inademen en adem vasthouden…. en klaar! Klusje van niks! Op de uitslag wachten is een heel ander verhaal. Maar gelukkig deze vandaag al gekregen. En goed nieuws, de uitslag is goed! Pffff… weer opluchting! Dit keer ook geen enkele twijfel in het verslag:

“Laagcervicaal, axillair, mediastinaal en hilair geen lymfadenopathie. Geen pulmonale noduli verdacht voor metastasen of pathologie anderszins. Geen pleuravocht of pericardvocht. In de partieel meegescande bovenbuik geen bijzonderheden. Geen ossale afwijkingen. Conclusie: Geen aanwijzingen voor pathologie. De afwijking op de X-Thorax berust op vaatstructuren.”

Kortom, druk gemaakt over een vaatje. Heb het nu wel even gehad hoor met onderzoeken, uitslagen en dokter bezoeken! Even rust in de tent… gelukkig bijna op vakantie, lekker!

Hersteld en in Balans

Druk programma vandaag. De laatste keer Herstel en Balans, wordt gevierd met een High Tea waar iedereen wat voor klaar maakt, dus vroeg uit de veren en de keuken in!

Want vanochtend moest ik ook nog naar de poli van Levendag, een controle afspraak. Met mijn oor gaat het al wat beter, ben nog steeds wel doof en er komt ook nog wat troep uit, maar het is al stukken minder, zag er verder goed uit. Gewoon nog even verder druppelen. Ook de uitslag gekregen van de thorax foto die ik vorige week heb laten maken. De longen zagen er goed uit, om de hilus beter te kunnen beoordelen adviseert de radioloog een CT van de thorax. Hier dus een afspraak voor gekregen, 1 mei. Had liever gehad dat alles gelijk duidelijk was op de normale thoraxfoto, maar dus weer even geduld voor definitieve uitslag! Volgende week meer…

Snel weer in de auto gesprongen, terug naar Dordt op naar de laatste sessie van Herstel en Balans. Voordat ik hieraan begon zag ik erg tegen de groep sessies op, dacht dat deze me alleen maar negatieve energie zouden geven. Maar dit is heel anders uitgepakt. Ik zat in een leuke groep en het programma stak echt goed in elkaar en ik ben zoveel vooruit gegaan. Conditioneel en hoe ik me beweeg. Ook ben ik me veel meer bewust wat me overkomen is en hoe er mee om te gaan. Ik zal de bijeenkomsten nog missen! Maar ik ben ook blij dat het afgelopen is, revalideren was ook 2 dagen in de week patiënt zijn, deze kan ik nu omzetten in normaal dagelijks leven. Dit betekent in mijn geval vanaf volgende week 4 dagen per week werken, 20 uur in totaal. Dat is opeens een stap vooruit! Maar eerst lekker genoten van de High Tea. Iedereen had goed zijn best gedaan, een tafel gevuld met lekkere dingen, was een goede afsluiting. Ik ben misschien nog niet 100% hersteld en in balans, maar heb een flinke duw in de goede richting gekregen!

Cadeautje voor mijn Herstel en Balans collega’s: een scarabee uit Egypte, voor geluk, kunnen we zeker allemaal wel gebruiken!