Geen grappen!

Hij is gemaakt, de MRI die antwoord gaat geven op alle vragen, en dat op 1 april! De komende week dus iets minder toerekeningsvatbaar. In het Engels is daar zelfs een mooi woord voor: Scanxiety

skan-zi-etee : painfull or apprehensive uneasiness of mind usually over the impending or anticipated results from scans of a patient who has been treated for cancer

Dat betekent dat ik in ieder geval niet de enige ben met een gezonde portie MRI-stress!  Volgende week vrijdag krijg ik de uitslag van de neurochirurg. Op een paar dagen  na zit ik dan op 5 jaar na mijn operatie. En vastbesloten om de statistieken te verslaan… geen recidief, de goede kant van de 50%. Dus geen grappen!

 

 

Chordoma – The quest for better treatment options (mrt 2016)

 

 

Wagenpark

image

Ik vind mezelf super slim en ben ontzettend blij, dus ik dacht ik ga jullie toch maar updaten: mijn nieuwe wagenpark!

Na een paar weken een folietje heen en weer plakken, was ik het al helemaal zat. Maar allemaal verleden tijd, een brilletje voor elke gelegenheid! Eentje met 10 graden folie, waarmee ik alles net niet helemaal goed zie en waar ik net niet helemaal mee voor “paal” loop. En eentje met een 30 graden folie, waarmee ik alles super zie, niks dubbel, maar waarmee mijn hoofd super vervormd wordt, maar als je weer gewoon 130 km/uur rijdt, zie je daar niks van! Mooie is, dat ik gewoon de folietjes van bril kan wisselen, dus altijd een passende bril bij een outfitje. En om het feest compleet te maken een zonnebril, met 2 folietjes, dat dan weer wel, maar budget was op 😉 Laat de zon maar schijnen!

Dertig graden

Geknipt en geplakt, de dertig graden prisma folie zit op mijn bril. Ik zie inderdaad niet meer dubbel. Alles vervormd wel een beetje aan de linkerkant en het zicht is wat waziger, maar niet zeuren, waar het voor bedoeld was werkt!

image

Maar ik schrok me rot toen ik in de spiegel keek! Een brilleglas vervormd altijd wel een beetje, dat is iets meer met een prisma glas, maar is extreem met dertig graden! Door de deuken aan de zijkant toch al een gek hoofd, maar nu helemaal een alien! Halverwege het linkerglas eindigt nu al mijn hoofd. Hier ga ik dus absoluut niet mee rondlopen!

Dan maar dubbel zien!

Vriendinnen

Omdat ik het geen probleem vind om mijn hele hebben en houwen op deze blog te zetten, betekent dit nog niet dat anderen dat ook leuk vinden. Daarom gaat deze blog voor bijna 100% over mezelf. Maar vandaag maak ik een uitzondering…

Jullie kennen haar al, ze heeft de eerste drie dagen na mijn operatie geblogd om jullie op de hoogte te houden. En in 2015 waren we 25 jaar vriendinnen. Dat klinkt heel plechtig, dat is het niet, maar het is wel bijzonder en me zeer dierbaar. Als kadootje heb ik geprobeerd die 25 jaar te laten herleven in een fotoboek. Door digitaal geklungel zijn er helaas een hoop foto’s verloren gegaan en wat we met elkaar gemeen hebben, is, dat het absoluut niet onze hobby is om gefotografeerd te worden! Maar de foto’s die ik nog kon vinden hebben de herinneringen weer levend gemaakt. Het is grappig hoeveel kleine details je met z’n tweeën boven weet te halen. Te leuk en te mooi om de foto’s hier niet te delen…

Lieve Peet, we gaan nu de kast in, altijd op de pak om nog eens te bekijken en terug te gaan in de tijd. Op naar hopelijk nog vele nieuwe herinneringen, met of zonder foto’s, want fotomodellen zullen we wel nooit worden. Dank dat je er altijd voor mij bent, in voor en tegenspoed. Ik heb het je vorige week ook al gezegd, maar dit is nu eenmaal de beste en meest gemeende afsluiting; je bent me enorm dierbaar!