Biecht

Gisteren lag ik weer op tafel voor een MRI. En ik zal het gelijk hier maar opbiechten: toen ze naar mijn gewicht vroegen om te bepalen hoeveel contrast ze moesten geven, een beetje grof naar beneden afgerond…. Dit keer dubbel spannend. Niet alleen de vraag of het chordoom stabiel gebleven is, maar ook de vraag of er geen hersenbeschadigingen te zien zijn van de “TIA’s” zodat de theorie van de epileptische aanvalletjes steviger wordt. Vrijdag hoor ik al meer, dus dat is lekker snel! Maar goed ook, want ik voel de spanning wel in mijn lijf.

Dus vandaag maar mijn boete doening! Met de trein naar Den Haag HS en van daaruit naar Scheveningen gelopen. Bij Simonis vis gehaald en heerlijk gepicknickt op het strand. Het voelde zomers, heerlijk! Wat een verwennerij zo eind maart!

Er helpt toch niets beter tegen stress dan zon, zee en lekker eten! Geen moment aan die MRI gedacht!

3 gedachtes over “Biecht

  1. Tussen de MRI en de uitslag begin ik altijd van alles te voelen. Maar… tot nu toe is er niets aan de hand. Moraal: maak je niet dik, het komt goed! En gewicht is ook maar een getal 😉

  2. Pingback: 2x – In Therapie

Geef een reactie op Hans Labrijn Reactie annuleren