Verhuizen

Het kan je bijna niet ontgaan zijn, nieuwsuur besteed er 3 uitzendingen aan, diverse kranten schrijven er artikelen over en de lokale zender vangt de beelden met hun camera’s: het Erasmus MC verhuist!

De verhuizing van de patiënten van de Daniel den Hoed naar het nieuwe Erasmus MC was emotioneler dan ik verwacht had. Langs de gehele Maastunnel traverse stonden verkeersregelaars om de convoi in goede banen te leiden,  filmploegen in de berm om deze mega operatie vast te leggen en in de vrachtauto’s de soms erg fragiele patiënten die , onder politie en medische begeleiding, verhuisd werden. Complimenten hoe ze dit aangepakt en gerealiseerd hebben! Voor mij benadrukte het de hectische, drukke, unieke, periode van de afgelopen maanden, het omvang van het project, de energie die er in is gaan zitten, voor wie we dit eigenlijk doen en het spannende van de verhuizing. En vooral dat het nu tijd is om te gaan. Een opluchting, een soort van rust. Van de hectiek, papieren tijgers en vergaderingen naar de praktijk. Ach, het zal heus niet allemaal direct soepel lopen, maar alles is klaar voor een goede patiënt behandeling, de kinderziektes genezen we wel weer.

De nieuwe afdeling is lekker licht, ruim, schoon en fris. En is ingericht met het oog op een open werksfeer en een makkelijke samenwerking. In de Daniel den Hoed had ik mijn eigen werkkamer. Het was eigenlijk meer een veredelde bezemkast, maar het was wel “mijn” bezemkast. Nu krijg ik een gezamenlijke werkplek met mijn overige 5 collega’s. Dat is even wennen!

En dat betekende ook opruimen… want die collega’s zitten niet te wachten op mijn zooi. Ik ben er achter gekomen dat ik een echte verzamelaar ben. In die bezemkast lagen minimaal 30 key-cords, 4 flessenopeners (hoe die daar zijn gekomen…), 150 pennen, 20 post-it reclame blokjes (overal waar ik kom neem ik de gratis pennen, schrijfblokjes enzovoorts mee, kleine afwijking), 15 congrestassen, tig naambordjes met mijn naam, promotieboekjes, tijdschriften enzovoorts.

Ook mijn oude lesboeken en ander lesmateriaal stond er nog. Met Petra begin van het jaar hier nog wat herinneringen bij opgehaald. En toevallig (ja echt) sloeg ik de ordner open bij bottumoren. Toch even gekeken wat ik ooit geleerd heb over chordomen. Wel grappig om dit weer te zien en te lezen, ondertussen een stuk wijzer geworden (helaas). Uit sentiment toen de ordners met lesmateriaal nog maar even bewaard. Maar afgelopen weken deze, en alle andere rommel, toch maar weggegooid. Ik heb de container aardig gevuld.

Niet alleen als personeel verhuis ik, maar ook als patiënt, alles zal straks in het nieuwe Erasmus MC plaatsvinden. Dat is denk ik alleen maar beter. De Daniel den Hoed, maar ook het oude Erasmus MC is toch wel op: het komt vies, krap en ouderwets over. Ook hier wat meer frisheid en licht is alleen maar positief. Ik had deze week nog een afspraak staan voor bloedprikken, nieuwsgierig naar de nieuwe afdeling, maar toch als afscheid dit nog in de Daniel laten doen.

Zo, nu er klaar mee! Op naar een nieuwe herstart! Heb er zin in!