Werk

Vorige week had ik dus een afspraak met de bedrijfsarts. Op de gestuurde brief stond met dikke vette letters dat indien ik beter was ik mijn afspraak moest afbellen, wel een goede uitslag van de MRI maar dit leek me een veel te voorbarige conclusie, dus gewoon gegaan, sommige standaard brieven slaan de plank zo mis. De afspraak zelf stelde niet veel voor, voor mijn gevoel voornamelijk om de administratie op orde te brengen. En het voorstel voor re-integreren wat ik in mijn hoofd had is overgenomen, wel met waarschuwing dat het starten met werken misschien tegen kan vallen, maar ja, hier ondertussen wel ervaring mee, de eerste keer naar de wc lopen, mezelf douchen, weer autorijden enzovoorts viel allemaal tegen, maar je moet toch ergens beginnen en weer verder gaan! Ik start met 2 dagen, maandag en donderdag, van drie uur werken, van 10 tot 13 uur, per week.

Gisteren dus die eerste stap weer genomen! Wie had dat ooit gedacht, zin om op maandagochtend naar je werk te gaan! Het was heerlijk om weer wat meer in het dagelijkse leven te staan en ja, ik was ook wel moe toen ik eenmaal weer thuis was. Dus ’s middags niet veel meer gedaan, maar maakt niet uit, ik heb dit liever dan nog langer thuiszitten. Op naar donderdag, mijn volgende werkdag.

Ook heb ik vorige week mijn laatste kaak-fysiotherapie sessie gehad. Mijn mond gaat niet meer zo scheef open, dus weer wat symmetrie in de spieren. En mijn mond gaat ook weer wat verder open. Het is nog niet optimaal, maar volgens de fysiotherapeut is dit een kwestie van tijd, het heeft geen zin om dit nu verder te forceren. Bovendien heb ik er zelf ook geen last van, ik kan alles goed eten. Hij raadt wel aan om mijn oefeningen te blijven doen, dus dat doe ik nu braaf.

Liefs, Connie