Geknipt

Ik slik net mijn laatste antibiotica tablet weg, dus dacht laat ik weer maar eens een berichtje sturen!

Het hoesten is gelukkig een stuk minder geworden, dus is de goede kant opgegaan. Voor de rest veel gerust om er weer een beetje bovenop te komen. Het weer hielp niet zo mee, wat een zomerweer zeg, leek wel herfst! Dus veel binnen gebleven en wat gelezen. Goede timing van Lizette, ze heeft me een paar DVD’s opgestuurd, ideale tijd om lekker wat filmpjes te kijken, dank Lizette! Leuke doosjes ook en altijd een verrassing om kadootjes via de brievenbus te krijgen!

Gisteren ben ik ook voor de eerste keer naar de kaakfysiotherapeut gegaan. Een redelijk, no-nonsense type die gelukkig niet gelijk fanatiek dacht de boel wel even recht te zetten. Hij gaf ook aan dat waarschijnlijk mijn mond “vanzelf” weer wel verder open zou gaan. En dus ook niet gelijk afspraken voor de komende 9 weken meegekregen. Wel een aantal oefeningen gekregen die ik deze week moet doen en een afspraak voor volgende week. Aan de hand daarvan wordt dan verder gekeken hoe het plan van aanpak zal zijn en wat de moeite waard is om te doen..

En…. ik ben naar de kapper geweest! Was een hele overwinning, want ben er niet dol op als mensen aan mijn hoofd zitten. Er zit een soort verdoofd gevoel in mijn hoofd vanaf mijn kruin tot aan mijn wenkbrauwen. Op sommige plekken krijg ik een soort tintelingen bij aanraking en op andere plekken voel ik niets. Ook heb ik veel haaruitval bij kammen en wassen van mijn haar. Neem daarbij het litteken van oor tot oor over mijn hoofd en de bestralingen en je snapt misschien waarom ik er tegenop zag om te gaan.

Maar het was echt nodig! Mijn haar hing in lange slierten om me heen. Aan de linker kant heb ik de haar-flap-plak methode toegepast om een kale plek boven mijn linker oor te camoufleren en tpv het litteken groeit nieuw haar wat ongeveer 2cm lang is.  En echt, zo vreemd, van het bestralen is mijn haar grijs geworden (hahaha)! Zie er nu weer pico bello uit al zeg ik het zelf! Kapsel 20 cm ingekort, modelletje erin en alles weer terug in mijn natuurlijke kleur, voel me gelijk een stuk beter. Zelfs het zonnetje scheen toen ik terug kwam.

Nu maar hopen dat het betere weer wat doorzet, want vandaag wat bladen gekregen van de unithoofden, dank, die smeken om gelezen te worden op een zonnig dakterras. Want dat is toch wat ik hopelijk volgende week kan doen! Ik had gezegd dat ik per 1 augustus weer wilde gaan werken, maar dit ga ik niet halen. Is toch nog iets te vroeg, ben er nog niet stabiel genoeg voor. Even nog een paar weken uitstellen…

Liefs,

Connie