De eerste week in Suriname zit er weer al op, de tijd gaat snel! En dat terwijl ik toch wel een poos nodig heb gehad om een beetje in het ritme te komen. Ik werd standaard om 4 uur ’s nachts wakker, echt klaarwakker, en al om 7 uur opgehaald om te gaan werken. Het was dan ook letterlijk en figuurlijk een tropen rooster. Ik kan dan ook nog niet zeggen dat ik hier al mijn draai heb gevonden en me er thuis voel, het was een pittig weekje. Maar heb het zeker wel naar mijn zin! Ik zit in een heerlijk hotel, de Residence Inn, super vriendelijk personeel die altijd bereid zijn je te helpen, elke ochtend een heerlijk ontbijt (ze weten nu al wat ik wil hebben, dus hoef alleen maar aan te schuiven en alles wordt voor me gehaald en voor mijn neus gezet) en een goede Chinees hier net om de hoek. Het hotel ligt net buiten het centrum, maar heb een fiets gehuurd, een paar minuten fietsen en ik sta midden in de drukte. Paramaribo is niet echt ingesteld op fietsers en een relaxe Surinamer verandert in een wegpiraat zodra hij in een auto zit en bovendien rijden ze hier links, maar de fiets geeft je zoveel vrijheid dat het de hindernissen wel waard is. Paramaribo is niet echt een mooie stad, het is nogal rommelig en hier en daar zeer slecht onderhouden, maar het heeft wel iets, zo aan de rivier en al die witte houten huizen. En je vindt makkelijk een plaats om iets te eten of te drinken. Ook op straat zijn de mensen heel vriendelijk en behulpzaam, als je iets wilt weten of je kan iets niet vinden, dan kan je eigenlijk bij bijna iedereen terecht. Afgelopen zondag was het helemaal gezellig, er was hier een nationale feestdag, Keti-Koti, afschaffing van de slavernij. Overal muziek, eten, klederdrachten en tentjes om wat te eten. Voelde wel een beetje als een Duitser tijdens dodenherdenking, want toch niet echt een stukje geschiedenis waar je als Nederlander trots op kunt zijn.
Maar goed, ik kom hier niet alleen voor Suriname, er moet ook gewerkt worden. Dus dinsdagochtend gelijk om 7 uur ’s ochtends door Peter Nowak opgehaald. De afdeling radiotherapie valt me meer dan 100% mee. De afdeling is nog maar een paar jaar geleden gebouwd, dus nog vrij nieuw. Alles verloopt al redelijk modern, van de bestralingstechnieken tot digitale statussen toe. Natuurlijk, een en ander is niet helemaal perfect, maar petje af voor wat ze al neergezet hebben! De rest van het ziekenhuis ziet er een stuk minder uit, ik kan niet beoordelen wat de kwaliteit is van het ziekenhuis, maar mijn eerste reactie, hier zou ik liever niet opgenomen liggen. De eerste week heb ik mij een beetje bezig gehouden met het terugkijken van brachytherapie behandelingen die ze tot nu toe hebben gedaan, inwerken, wat administratieve dingen en protocollen updaten. Komende weken staan er wat patienten gepland, dus dan ook wat actie en verder met het inwerken en stroomlijnen van de brachytherapie.
Deze week ook wat tripjes boeken om het binnenland van Suriname te gaan bekijken, lijkt me erg mooi. Jullie zien de foto’s wel verschijnen!
In Therapie 