stress

Hij is gemaakt, de MRI die antwoord gaat geven op alle vragen, en dat op 1 april! De komende week dus iets minder toerekeningsvatbaar. In het Engels is daar zelfs een mooi woord voor: Scanxiety

skan-zi-etee : painfull or apprehensive uneasiness of mind usually over the impending or anticipated results from scans of a patient who has been treated for cancer

Dat betekent dat ik in ieder geval niet de enige ben met een gezonde portie MRI-stress! Volgende week vrijdag krijg ik de uitslag van de neurochirurg. Op een paar dagen na zit ik dan op 5 jaar na mijn operatie. En vastbesloten om de statistieken te verslaan… geen recidief, de goede kant van de 50%. Dus geen grappen!

Chordoma – The quest for better treatment options (mrt 2016)

Deze ochtend begon met een groot probleem…. wat moet ik aan vandaag?!!? Nee, je bent niet op mijn nieuwe blog beland over de problemen waar de moderne vrouw zich dagelijks voor geplaatst ziet, maar op mijn MRI-dag. Iets zonder ritsen en ander soortig metaal, warm, want altijd koud op MRI tafel en iets waar ik de rest van de dag ook nog gewoon in kan lopen. Uiteindelijk panty en jurkje aangeschoten en een beetje overdressed en overstressed aan de dag begonnen, dat werd niet beter met de bijna file op de A16 en daarom Arent nog maar een beetje afgesnauwd. Gelukkig helemaal op tijd in het Erasmus MC en in de lelijkste wachtkamer van het hele ziekenhuis op mijn MRI beurt gewacht. En ik had me de vorige keer nog wel zo voorgenomen om heel rustig te blijven… Eenmaal op de MRI tafel kom ik weer helemaal tot mezelf. De meeste mensen hebben een hekel aan het vele lawaai dat de MRI maakt, maar ik vind het wel prettig. Door die herrie heb je eigenlijk geen ruimte om aan iets te denken, ik kom in een soort trans, ik ben zelfs in staat om in slaap te vallen, maar meestal is het hier net te koud voor. Na ongeveer 45 minuten zat mijn ontspanningstherapie er weer op en sta ik in de wacht. Aanstaande vrijdag de uitslag van de neurochirurg. Zoals gewoonlijk ben ik er niet gerust op, voel me niet helemaal top en door de hormonen perikelen haal ik me vanalles in mijn hoofd. Maar ook nu heb ik me weer voorgenomen om niks in te vullen voor vrijdag en heel rustig te blijven….