Biecht

Geplaatst op door conniedepan

Gisteren lag ik weer op tafel voor een MRI. En ik zal het gelijk hier maar opbiechten: toen ze naar mijn gewicht vroegen om te bepalen hoeveel contrast ze moesten geven, een beetje grof naar beneden afgerond…. Dit keer dubbel spannend. Niet alleen de vraag of het chordoom stabiel gebleven is, maar ook de vraag of er geen hersenbeschadigingen te zien zijn van de “TIA’s” zodat de theorie van de epileptische aanvalletjes steviger wordt. Vrijdag hoor ik al meer, dus dat is lekker snel! Maar goed ook, want ik voel de spanning wel in mijn lijf.

Dus vandaag maar mijn boete doening! Met de trein naar Den Haag HS en van daaruit naar Scheveningen gelopen. Bij Simonis vis gehaald en heerlijk gepicknickt op het strand. Het voelde zomers, heerlijk! Wat een verwennerij zo eind maart!

Er helpt toch niets beter tegen stress dan zon, zee en lekker eten! Geen moment aan die MRI gedacht!

Diep inademen

Geplaatst op door conniedepan

Even diep inademen….. adem vasthouden…. en adem weer maar door! Zo, de thoraxfoto is weer gemaakt. En de MRI ook (dat ging nog net met mijn 60 deniertje, wat een lekker weer opeens).

Ik ga me niet wagen aan een voorspelling, maar zoals gebruikelijk heb ik, geheel onterecht, geen vertrouwen in een goede uitslag. De laatste weken een beetje in een dejavu periode geleefd, compleet met een boehoehoe voel me zo ongelukkig zondag. Datum van diagnose speelt daar altijd in mee. Maar ook weer wat dovig (recent nog onderzocht en niks schrikbarend uit de metingen gekomen), irriterende schroefjes in mijn hoofd (zal het winterklimaat wel zijn), verschrikkelijke grote vieze afschrikwekkende korsten uit mijn neus, theoretisch zouden die niet eens door mijn neusgaten moeten passen (de KNO-arts zal trots op mij zijn!), dubbelzien dat erger wordt (maar ook dat recent gemeten en niets geks uit de metingen gekomen) en moe (zoals elke winter mijn hele leven lang al).

Heb mezelf wat proberen op te peppen en zoveel mogelijk proberen te relativeren. Maar daar ook weer maar mee gestopt. Lekker onder mijn steen gekropen en maar geaccepteerd dat dit bij deze periode hoort en mijn gang gegaan. Zodra ik de MRI uitslag heb, kom ik wel weer te voorschijn!

Even diep inademen…… adem vasthouden……

Wachten

Geplaatst op door conniedepan

Zo, het hele programma is weer achter de rug: bloedgeprikt, thorax foto is gemaakt en vandaag voor de MRI geweest. Nu in de wacht, aanstaande woensdag heb ik een telefonisch consult voor het doornemen van de uitslagen.

De pijn in mijn nek is jammer genoeg nog niet weg. Maar ik ben er op dit moment wel erg op gefocust hoor, dus als het spierpijn is, zal die pas wegtrekken na het krijgen van de uitslag, te veel spanning nu om het los te laten. Ik kan slecht omgaan met pijn. Ik heb ook nooit pijn, afgezien van de periode vlak na mijn operatie. Dus dit is weer nieuw voor me. Maar ben ook eigenwijs, wil geen pijnstillers slikken, ik heb het gevoel dat ik dan helemaal niet meer weet wat ik voel. Ik zal ter zijner tijd nog een hartig woordje pijnmanagement moeten preken tegen mezelf.

Maar voor nu hoop ik maar dat het gewoon een beetje spierpijn is, dat verdwijnt als sneeuw voor de zon als het woensdag is. Nog even wachten…

Uit de Margriet (okt 2012) Maschas man heeft tumor in zijn hoofd

Maandag

Geplaatst op door conniedepan

Lieve allemaal,

Dank voor jullie mailtjes, berichtjes, kaartjes en andere succes wensen van gisteren! Goed dat jullie er weer waren. De MRI is goed gegaan, slechts een kwestie van stilliggen en verstand op nul, eenmaal weer thuis kwam er wel een hoop stress uit mijn lijf, was opeens vreselijk moe. Gelukkig een lekker sauna dagje met Petra in het vooruitzicht voor morgen, even lekker relaxen! Omdat veel zich afvragen of ik al een uitslag heb of wanneer ik die krijg, toch maar even snel een berichtje. De uitslag van de MRI krijg ik aanstaande maandag. Dus het is nog even wat langer spannend en geduld hebben!
Dus, tot maandag!
Liefs,
Connie