Deze ochtend begon met een groot probleem…. wat moet ik aan vandaag?!!? Nee, je bent niet op mijn nieuwe blog beland over de problemen waar de moderne vrouw zich dagelijks voor geplaatst ziet, maar op mijn MRI-dag. Iets zonder ritsen en ander soortig metaal, warm, want altijd koud op MRI tafel en iets waar ik de rest van de dag ook nog gewoon in kan lopen. Uiteindelijk panty en jurkje aangeschoten en een beetje overdressed en overstressed aan de dag begonnen, dat werd niet beter met de bijna file op de A16 en daarom Arent nog maar een beetje afgesnauwd. Gelukkig helemaal op tijd in het Erasmus MC en in de lelijkste wachtkamer van het hele ziekenhuis op mijn MRI beurt gewacht. En ik had me de vorige keer nog wel zo voorgenomen om heel rustig te blijven… Eenmaal op de MRI tafel kom ik weer helemaal tot mezelf. De meeste mensen hebben een hekel aan het vele lawaai dat de MRI maakt, maar ik vind het wel prettig. Door die herrie heb je eigenlijk geen ruimte om aan iets te denken, ik kom in een soort trans, ik ben zelfs in staat om in slaap te vallen, maar meestal is het hier net te koud voor. Na ongeveer 45 minuten zat mijn ontspanningstherapie er weer op en sta ik in de wacht. Aanstaande vrijdag de uitslag van de neurochirurg. Zoals gewoonlijk ben ik er niet gerust op, voel me niet helemaal top en door de hormonen perikelen haal ik me vanalles in mijn hoofd. Maar ook nu heb ik me weer voorgenomen om niks in te vullen voor vrijdag en heel rustig te blijven….
Beveiligd: Lijstje
Beveiligd: Telefoon
Wachten
Zo, het hele programma is weer achter de rug: bloedgeprikt, thorax foto is gemaakt en vandaag voor de MRI geweest. Nu in de wacht, aanstaande woensdag heb ik een telefonisch consult voor het doornemen van de uitslagen.
De pijn in mijn nek is jammer genoeg nog niet weg. Maar ik ben er op dit moment wel erg op gefocust hoor, dus als het spierpijn is, zal die pas wegtrekken na het krijgen van de uitslag, te veel spanning nu om het los te laten. Ik kan slecht omgaan met pijn. Ik heb ook nooit pijn, afgezien van de periode vlak na mijn operatie. Dus dit is weer nieuw voor me. Maar ben ook eigenwijs, wil geen pijnstillers slikken, ik heb het gevoel dat ik dan helemaal niet meer weet wat ik voel. Ik zal ter zijner tijd nog een hartig woordje pijnmanagement moeten preken tegen mezelf.
Maar voor nu hoop ik maar dat het gewoon een beetje spierpijn is, dat verdwijnt als sneeuw voor de zon als het woensdag is. Nog even wachten…
Uit de Margriet (okt 2012) Maschas man heeft tumor in zijn hoofd
Beveiligd: Bril
Beveiligd: Stabiel
Opgefokt
Gisteren stond weer mijn halfjaarlijkse controle MRI gepland. Normaal lig ik wel redelijk rustig op de MRI tafel, maar gisteren niet. Kon niet de kalmte vinden, was al zenuwachtig en gespannen vanaf zondag. Dat is gek, want ik heb helemaal geen aanleiding om te denken dat de uitslag niet goed zal zijn, ik heb geen klachten.
Misschien komt het door de drukke december maand en de griep die ik vorige week gehad heb. Het was een all-inclusive griepje, 2 dagen met 39 graden koorts op bed gelegen, alles wat ik in mijn lijf had eruit gegooid, hoesten, snot, moe enzovoorts. En dat terwijl ik een griepprik gehaald heb! Ze hebben zeker per ongeluk een placebo gegeven.. Nu nog steeds een beetje slapjes. Dus misschien een verklaring, voel me lijfelijk niet zo sterk en daardoor geestelijk waarschijnlijk ook niet voor de MRI.
Opgefokt, dat is hoe ik me nu voel. Ik merk het in mijn praten en hoe ik doe, geen rust in mijn hoofd, irritant! Vrijdag krijg ik de uitslag van de neurochirurg, dus nog even… Vandaag lekker een vrije dag, ga mijn vertrouwde relaxstand een beetje proberen terug te vinden en genieten van het winterse weer, Dordt ziet er wel mooi uit met die sneeuw!
Dank allemaal weer voor het meeleven gisteren en hou het duimen nog even vol tot vrijdag! Ik laat jullie de uitslag weten zodra ik die heb!
Liefs, Connie
Beveiligd: Nieuws
Geen nieuws
Helaas, nog geen definitieve uitslag van de MRI vandaag. Levendag heeft wel samen met zijn assistent de MRI bekeken, zij zagen geen aankleuringen die verontrustend zijn. Maar het verslag van de radiodiagnost staat nog niet in het elektronische dossier. Dus; er zit in ieder geval niets groots, maar de details zijn nog niet ingevuld. Een beetje blij, maar de onzekerheid is groter! Ik geloof pas dat alles goed is als ik het verslag gezien heb.
Dus nog een keer tot morgen, we houden het nog even spannend!
In Therapie 