Even diep inademen….. adem vasthouden…. en adem weer maar door! Zo, de thoraxfoto is weer gemaakt. En de MRI ook (dat ging nog net met mijn 60 deniertje, wat een lekker weer opeens).
Ik ga me niet wagen aan een voorspelling, maar zoals gebruikelijk heb ik, geheel onterecht, geen vertrouwen in een goede uitslag. De laatste weken een beetje in een dejavu periode geleefd, compleet met een boehoehoe voel me zo ongelukkig zondag. Datum van diagnose speelt daar altijd in mee. Maar ook weer wat dovig (recent nog onderzocht en niks schrikbarend uit de metingen gekomen), irriterende schroefjes in mijn hoofd (zal het winterklimaat wel zijn), verschrikkelijke grote vieze afschrikwekkende korsten uit mijn neus, theoretisch zouden die niet eens door mijn neusgaten moeten passen (de KNO-arts zal trots op mij zijn!), dubbelzien dat erger wordt (maar ook dat recent gemeten en niets geks uit de metingen gekomen) en moe (zoals elke winter mijn hele leven lang al).
Heb mezelf wat proberen op te peppen en zoveel mogelijk proberen te relativeren. Maar daar ook weer maar mee gestopt. Lekker onder mijn steen gekropen en maar geaccepteerd dat dit bij deze periode hoort en mijn gang gegaan. Zodra ik de MRI uitslag heb, kom ik wel weer te voorschijn!
Even diep inademen…… adem vasthouden……
In Therapie 