Een jaar ouder, allemaal hartelijk dank voor de felicitaties, en terug van een korte vakantie in Marokko. Op mijn verjaardag zijn we naar Marrakesh gevlogen, ’s avonds lekker gegeten op het Jemaa El Fna plein en overnacht in Riad Dubai. Een leuke riad in de medina, midden in het stadsleven. Marrakesh is een rommelige stad met veel “zooi”. Ik vind al die snuiterijtjes, stoffen, het gerommel enzo nog wel leuk, maar het kon Arent niet bekoren. Dus gelukkig hadden we de 3e dag een trip naar de Sahara geboekt. Om daar te komen moesten we door het Atlas gebergte heen, spectaculaire tocht, mooi gebied. Het vele groen steekt af tegen het oranje/rood van de bergen, waar je de berberdorpjes in schutkleur net ziet liggen. En op de achtergrond de besneeuwde toppen van het berggebied. Na een lange rit en een tussenstop in Ait Benhaddou, kwamen we aan bij de rand van de Sahara, waar vandaan we een tocht van ongeveer een uur, op een kameel, voor de boeg hadden om naar het tentenkamp te gaan. De eerste paar minuten was het een krampachtig ritje, maar daarna was het een leuke relaxte rit. Alhoewel we wel met rauwe billen bij het tentenkamp aankwamen. De tenten waren redelijk luxe en heb heerlijk geslapen. Al vroeg op, met spierpijn, om de zon op te zien komen in de woestijn. Maar helaas, het was erg bewolkt. Bij de Sahara dacht ik altijd aan een grote zandvlakte met brandende, dampende zon erboven. Maar dit klopt niet helemaal … Op de kamelen in de regen zijn we terug tocht begonnen. Het bleef de rest van die dag minder weer. Het groen van het Atlasgebergte en de zonnige terrasjes van de heenweg waren nu besneeuwd. Onrealistisch, maar mooi beeld, zo zit je op een kameel in de Sahara en zo zit je midden in de sneeuw in Afrika. De laatste 2 dagen zaten we in een riad net buiten Marrakesh, Riad Qodwa. Een heerlijke rustige plaats, met een prima transfer naar het centrum van Marrakesh, zeker een aanrader. Het personeel was ook super aardig, je wordt flink in de watten gelegd en hebben hier dan ook goed genoten van het mooie weer bij het zwembad en een low-level bezoek aan Marrakesh. Het optimale vakantie gevoel.
Eenmaal thuis was het weer 8 maart. Magische datum, 2 jaar na diagnose chordoom, heb deze dag weer een beetje opnieuw beleefd. Werd nog versterkt doordat ik het boekje van Kim van den Enden, het zit tussen je oren, heb gelezen. Zij is ook chordoom patient en hoewel haar verhaal weer heel anders is dan het mijne, zijn er ook herkenbare stukjes, vooral het moment van diagnose. Het is geen heel bijzonder boek, vrij recht toe recht aan geschreven en niet meer dan haar ervaring. Maar was er wel door gegrepen, ik geef de datum maar de schuld. Ben benieuwd hoelang dat duurt, data’s onthouden, markeren en herbeleven..
In Therapie 