Paramaribo – week 3

Sinds vorige week gezelschap gekregen in het hotel van Scharrie, afkorting van scharminkel, een broodmager jong katje. Ze krijgt elke dag brokjes van me, dus erg blij om me te zien en gelukkig het magere er al een heel klein beetje er van af. Ze zijn niet echt huisdier liefhebbers in Suriname. Honden gaat nog wel, want die kan je gebruiken als waakhond, maar katten nutteloos. Er lopen hier heel veel zwerfhonden op straat. Vogeltjes zijn ze wel gek op. Ze laten zelfs hun vogel uit in een kooitje! En er zijn op zondagochtend zang wedstrijden. Overal waar je komt zie je wel vogelkooitjes hangen. Rond het hotel zitten ook veel, wilde, volgels. s Ochtends word ik echt wakker gekwetterd, ik vind het wel een prettig geluid!

Van het weekend weer op pad geweest. Zaterdag ben ik naar Domburg gegaan. Grappig al die Nederlandse plaatsnamen hier. Ik ben meegegaan met een Surinaamse familie die gebruik konden maken van een huis in Domburg om de zaterdag door te brengen. Was een mooi groot huis met zwembad aan de Suriname rivier. En de bedoeling is dat je gewoon lekker relaxed en eet. Maar ook nog wat van de omgeving gezien. Domburg is een klein plaatsje aan de rivier waarvandaan je over de rivier helemaal naar Paramaribo kan kijken. Het heeft een klein dorpspleintje met eettentjes waar vandaan je met een bootje naar de plantage aan de overkant kan varen, Laarwijk. Dit gedaan. Laarwijk staat bekend om zijn sinaasappels en is een beetje een verwilderde plantage om te zien. Er rijden er geen autos en ze hebben pas sinds vorig jaar stroom. De middag afgesloten met jawel… bingo! Hahaha, was wel gezellig.

Zondag weer meegegaan met een georganiseerde trip, een bezoek aan de Warappakreek. Vanuit Paramaribo reden we eerst met de bus naar Alkmaar, waar we op een boot konden stappen om de Commewijne Rivier op te varen. Veel dingen zijn alleen per boot te bereiken in Suriname, wel een prettige manier om te reizen, de wegen die er zijn, zijn relatief slecht en vaak hectisch, dus varen een goed alternatief en bovendien een mooie groene route. De eerste stop die we maakten was op de plantage Alliance. Deze plantage is druk in bedrijf, voornamelijk met telen van citrus vruchten. We kregen een rondleiding op een tractor, om vervolgens zelf fruit te plukken voor de lunch. Heerlijk gegeten hier! Veel zwarte gieren in de lucht, mooi gezicht. Na de lunch zijn we doorgevaren naar de Warappa Kreek, hier vaar je midden door het mangrove bos richting de Atlantische Oceaan. Ook hier weer heel groen en planten waar Intratuin jaloers op kan zijn. Wat bij ons kleine kamerplantjes zijn, groeit hier in het heel groot in het wild als onkruid. Hoe dichter je bij de Atlantische Oceaan komt, hoe kaler en doder de bomen worden, een surrealistisch gezicht. Dit komt omdat het zoute water zich hier vermengd met het zoete water. Een stop gemaakt aan de kust om vogels te spotten. Veel gezien, zelfs een rode ibis, maar ook veel witte reigers, zwarte gieren, papegaaien en parkieten. Helaas allemaal te snel om op de foto vast te leggen. En daarna weer terug door de Warappa Kreek om een stop te maken bij Bakkie, ook een plantage, met mooi gerestaureerde huizen en een klein museumpje. bij Bakkie begon het ook met bakken te regenen, dus gauw weer terug de boot in om nog een uurtje terug te varen naar Alkmaar vanwaar weer de bus terug ging naar Paramaribo. Was weer een mooie, bijzondere, afwisselende trip!

Tussen de foto’s ook een paar foto’s van het ziekenhuis. Het groene gebouw is het gebouw van de afdeling radiotherapie. En de zustertjes met de witte kousen stonden 2 seconden voor het maken van de foto over de motorkap van de auto heen gebogen, helaas, net te laat met klikken!

Rome en Kerel

Lieve allemaal,

Op het moment gaat het even iets minder met me. Dat is eigenlijk niet helemaal waar, nog steeds lukt me elke dag wat meer, maar de grote stappen zijn voorbij en dat is frustrerend!  Ik vind het moeilijk om nu precies te zeggen waar ik behoefte aan heb. In ieder geval meer energie, maar misschien moet ik ook eens wat investeren in psychische begeleiding. Dus nu verschillende programma’s aan het bekijken; Herstel en Balans, Tegenkracht, de Vruchtenburg enzovoorts. Moet zeggen dat ik dit niet eenvoudig vind. Dus me voorgenomen om volgende week de knoop voor een keuze maar eens door te hakken en gewoon te beginnen met iets. Wordt vervolgd.

Het alleen thuiszitten is wat minder vervelend geworden, want we hebben gezinsuitbreiding, een kat: Kerel. Nog maar een paar weken oud en een kruising tussen een Maine Coon en een Bengaal, dat belooft nog wat! Een heel lief sociaal beestje, dus in plaats van tegen mezelf te praten, praat ik nu tegen de kat. Op de een of andere manier is het heel vredig, hij komt bij je zitten, knort en het lijkt of alles goed is en er geen vuiltje aan de lucht is. Nu is hij niet alleen maar lief en vredig hoor! Rent door heel het huis en zet de boel soms flink op stelten, dus ook genoeg leven in de brouwerij!

Verder hoest ik weer wat, ik heb wel een griepprik gehaald, dus hopelijk doet die zijn werk en wordt ik niet ziek. Ook heb ik weer iets meer last van mijn nek en mijn hoofd. Misschien komt het door de kou, werkt op de littekens, vervelend is het wel.

Voor het weekendje Rome dan ook extra pijnstillers meegenomen (ik slik deze niet meer sinds juni). Maar deze gelukkig niet nodig gehad! Misschien kwam het door het mooie weer, we hebben 3 volle dagen 17 graden gehad met een strak blauwe lucht, mooier kon niet. Het was heerlijk om weer een keer in Rome te zijn, ik had Italie wel een beetje gemist dit jaar. Maar alle ingredienten weer gehad, lekker pasta gegeten, koffie gedronken, terrasjes gepakt, wat drama en hier en daar het gevoel dat je een beetje opgelicht wordt en dat in het decor van een schitterende stad. We hebben veel gelopen en veel gezien, was echt een perfect weekend. Als ik eerlijk ben, was het nog iets te hoog gegrepen, maar heb er van genoten. Jammer dat de terug vlucht wat tegen zat, vanwege de dikke mist kon er niet gevlogen worden op Rotterdam, uiteindelijk, na veel vertraging, konden we toch weg uit Rome en werd er geland in Amsterdam, om vanaf daar weer met een bus naar Zestienhoven te gaan. Al met al pas om 4 uur ’s nachts thuis, maar kon gelukkig de volgende dag goed uitslapen, niets op het programma.

 

Het werken gaat goed, ik zit nog steeds op 2 x 3 uur, maar dit bevalt me wel. Af en toe blijf ik wat langer, maar merk dat ik nog wel moe ben als ik thuiskom. Hopelijk lukt het om binnenkort wat uit te breiden.

Liefs, Connie