Rome en Kerel
Lieve allemaal,
Op het moment gaat het even iets minder met me. Dat is eigenlijk niet helemaal waar, nog steeds lukt me elke dag wat meer, maar de grote stappen zijn voorbij en dat is frustrerend! Ik vind het moeilijk om nu precies te zeggen waar ik behoefte aan heb. In ieder geval meer energie, maar misschien moet ik ook eens wat investeren in psychische begeleiding. Dus nu verschillende programma’s aan het bekijken; Herstel en Balans, Tegenkracht, de Vruchtenburg enzovoorts. Moet zeggen dat ik dit niet eenvoudig vind. Dus me voorgenomen om volgende week de knoop voor een keuze maar eens door te hakken en gewoon te beginnen met iets. Wordt vervolgd.
Het alleen thuiszitten is wat minder vervelend geworden, want we hebben gezinsuitbreiding, een kat: Kerel. Nog maar een paar weken oud en een kruising tussen een Maine Coon en een Bengaal, dat belooft nog wat! Een heel lief sociaal beestje, dus in plaats van tegen mezelf te praten, praat ik nu tegen de kat. Op de een of andere manier is het heel vredig, hij komt bij je zitten, knort en het lijkt of alles goed is en er geen vuiltje aan de lucht is. Nu is hij niet alleen maar lief en vredig hoor! Rent door heel het huis en zet de boel soms flink op stelten, dus ook genoeg leven in de brouwerij!
Verder hoest ik weer wat, ik heb wel een griepprik gehaald, dus hopelijk doet die zijn werk en wordt ik niet ziek. Ook heb ik weer iets meer last van mijn nek en mijn hoofd. Misschien komt het door de kou, werkt op de littekens, vervelend is het wel.
Voor het weekendje Rome dan ook extra pijnstillers meegenomen (ik slik deze niet meer sinds juni). Maar deze gelukkig niet nodig gehad! Misschien kwam het door het mooie weer, we hebben 3 volle dagen 17 graden gehad met een strak blauwe lucht, mooier kon niet. Het was heerlijk om weer een keer in Rome te zijn, ik had Italie wel een beetje gemist dit jaar. Maar alle ingredienten weer gehad, lekker pasta gegeten, koffie gedronken, terrasjes gepakt, wat drama en hier en daar het gevoel dat je een beetje opgelicht wordt en dat in het decor van een schitterende stad. We hebben veel gelopen en veel gezien, was echt een perfect weekend. Als ik eerlijk ben, was het nog iets te hoog gegrepen, maar heb er van genoten. Jammer dat de terug vlucht wat tegen zat, vanwege de dikke mist kon er niet gevlogen worden op Rotterdam, uiteindelijk, na veel vertraging, konden we toch weg uit Rome en werd er geland in Amsterdam, om vanaf daar weer met een bus naar Zestienhoven te gaan. Al met al pas om 4 uur ’s nachts thuis, maar kon gelukkig de volgende dag goed uitslapen, niets op het programma.
Het werken gaat goed, ik zit nog steeds op 2 x 3 uur, maar dit bevalt me wel. Af en toe blijf ik wat langer, maar merk dat ik nog wel moe ben als ik thuiskom. Hopelijk lukt het om binnenkort wat uit te breiden.
Liefs, Connie