25 jaar in dienst! Wat klinkt dat lang en eindeloos, maar voel me nog lang niet vastgeroest en heb het nog steeds prima naar mijn zin. En ben niet de enige, want 6 andere collega’s hebben hetzelfde jubileum, 25 jaar in dienst bij het Erasmus MC. Daarom gisteren een feestje. Het was echt super gezellig en ontzettend druk. Ik had niet verwacht dat zoveel (ex)collega’s zouden langskomen, een rij van anderhalf uur met felicitaties. Dit klinkt vreselijk, maar van elke seconde genoten, was geweldig om iedereen te zien en te spreken en de sfeer was fantastisch. En wat ben ik verwend: bloemen, chocola, wijn, cadeaubonnen, portemonnee, beautyarrangement, boek, boekenbon, uitnodiging voor etentjes, douchegelletjes, kaarten en wat ik allemaal even vergeten ben. Hoogtepunt van de avond was zeker het lied dat gezongen werd, alhoewel de zangers zeker niet door zullen gaan in de volgende ronde van de Voice of Holland en ook het rijmen helemaal in de soep liep, was het een optreden met veel enthousiasme en lef en een lied met een pakkende tekst. Zeker beter dan een speech en ze kregen heel de zaal mee! Ook geweldig om alle oude foto’s langs te zien komen, een leuke aanleiding om oude herinneringen op te halen en te zien hoe de tijd en iedereen veranderd is. Lieve (ex)collega’s, dank voor de afgelopen 25 jaar en voor de geweldige avond gisteren, ik koester jullie weer een beetje meer dan dat ik al deed!
Foto’s uit de oude doos – 25 jarig jubileum 2012
Het was ook een emotionele avond voor me, verdorrie, had ik toch niet gedacht om weer 100% aanwezig te zijn en feest te vieren! Ik weet het, dit soort zinnen komen vaak terug in wat is schrijf en doe. Maar vind het nog steeds niet de normaalste zaak op aard dat het nu zo goed gaat. Ik denk eigenlijk heel weinig aan het chordoom en de situatie waar ik in zit, hoort gewoon nu eenmaal bij me, “niks bijzonders” meer. Maar bij dit soort gelegenheden is het net iets anders…
Veel mensen vragen aan me hoe het gaat, nu ik weer 100% aan het werk ben. En ik kan daar alleen maar op antwoorden: goed! Het is heerlijk om er weer te zijn en ik kan naast het werk gerust ’s avonds ook nog dingen afspreken of doen. Natuurlijk, de maandagochtend is niet mijn favoriete ochtend en de wekker die gaat om 6 uur vreselijk en ook ’s avonds wel eens moe of te veel gedaan op een dag. Maar dat zijn dingen die ik vroeger ook had! Enige verschil is, dat ik hiervoor 10 dingen tegelijk kon doen en er ook nog wel een 11de bij kon. Dat is nu (nog) anders. Ik moet beter plannen en beter prioriteiten stellen. Maar tot nu toe is dit nog niet echt een nadeel, had ik misschien wel veel eerder moeten doen. En ja, ik ga zeker met plezier naar mijn werk.
Maar nu eerst weekend!
In Therapie 