Beveiligd: Gaten dichten
Beveiligd: Hels
Herfstvakantie
Herfstvakantie! Ik heb mezelf eens goed verwend met een privé suite in een bruisende wereldstad. All-inclusive met 24/7 roomservice. En Rotterdamser kan het uitzicht niet! Mijn verwassen slobberbroekje aangetrokken en een makkelijk zittend truitje. Tot morgenochtend even lekker relaxen!
Om 7 uur vanochtend werd ik al verwacht. Belangrijk is dat ik zo veel mogelijk ontspannen ben. Om te checken of ik dat echt ben is mijn ademhaling (super rustig), hartslag (ook rustig) en bloeddruk gemeten. Mijn bloeddruk was erg laag, 106! Nou ja, snappen jullie er nog wat van? En ik had vanochtend niet eens mijn bloeddrukverlagers geslikt. De verpleegkundige merkte op dat ik wel wat meer pit kan gebruiken. Nou, zeg dat! Laatste dagen erg moe, mijn radars gaan gelijk draaien en ik ga gelijk theorieën verzinnen… Even het dokteren maar aan anderen overlaten, maar het wordt steeds ingewikkelder om het te volgen en snappen.
Ondertussen ben ik voorzien van een infuus en alarmbellen. En heb ik de eerste 3 pillen geslikt. De metopirontest waarvoor ik opgenomen lig is begonnen. Met deze test wordt gekeken of de hypofyse in staat is om de bijnieren voldoende aan te sturen in stress situaties (zoals koorts, operaties enzovoorts). Als de hypofyse dat niet meer kan, dan wordt er te weinig cortisol door de bijnieren aangemaakt en zal het cortisolgehalte in mijn bloed te laag blijven. De test is op zich niet zo moeilijk, elke 4 uur moet ik 3 pillen slikken. Hiermee kan een situatie uitgelokt worden dat er te weinig cortisol in mijn lijf is. Dus het is vooral belangrijk om mij goed te monitoren, te kijken of ik niet duizelig, misselijk enzovoorts wordt. Ik mag wel mijn kamer uit, maar het liefst hebben ze dat ik gewoon lekker rustig ga zitten of liggen en ontspan. Tussendoor wordt bloed afgenomen, waarmee ze de cortisol waardes kunnen bepalen.
Al wel wat uit mijn relaxstand gehaald door de notentaart die Petra bracht. Lekker en stevig taartje Frank, dank!
Verhuizen
Het kan je bijna niet ontgaan zijn, nieuwsuur besteed er 3 uitzendingen aan, diverse kranten schrijven er artikelen over en de lokale zender vangt de beelden met hun camera’s: het Erasmus MC verhuist!
De verhuizing van de patiënten van de Daniel den Hoed naar het nieuwe Erasmus MC was emotioneler dan ik verwacht had. Langs de gehele Maastunnel traverse stonden verkeersregelaars om de convoi in goede banen te leiden, filmploegen in de berm om deze mega operatie vast te leggen en in de vrachtauto’s de soms erg fragiele patiënten die , onder politie en medische begeleiding, verhuisd werden. Complimenten hoe ze dit aangepakt en gerealiseerd hebben! Voor mij benadrukte het de hectische, drukke, unieke, periode van de afgelopen maanden, het omvang van het project, de energie die er in is gaan zitten, voor wie we dit eigenlijk doen en het spannende van de verhuizing. En vooral dat het nu tijd is om te gaan. Een opluchting, een soort van rust. Van de hectiek, papieren tijgers en vergaderingen naar de praktijk. Ach, het zal heus niet allemaal direct soepel lopen, maar alles is klaar voor een goede patiënt behandeling, de kinderziektes genezen we wel weer.
De nieuwe afdeling is lekker licht, ruim, schoon en fris. En is ingericht met het oog op een open werksfeer en een makkelijke samenwerking. In de Daniel den Hoed had ik mijn eigen werkkamer. Het was eigenlijk meer een veredelde bezemkast, maar het was wel “mijn” bezemkast. Nu krijg ik een gezamenlijke werkplek met mijn overige 5 collega’s. Dat is even wennen!
En dat betekende ook opruimen… want die collega’s zitten niet te wachten op mijn zooi. Ik ben er achter gekomen dat ik een echte verzamelaar ben. In die bezemkast lagen minimaal 30 key-cords, 4 flessenopeners (hoe die daar zijn gekomen…), 150 pennen, 20 post-it reclame blokjes (overal waar ik kom neem ik de gratis pennen, schrijfblokjes enzovoorts mee, kleine afwijking), 15 congrestassen, tig naambordjes met mijn naam, promotieboekjes, tijdschriften enzovoorts.
Ook mijn oude lesboeken en ander lesmateriaal stond er nog. Met Petra begin van het jaar hier nog wat herinneringen bij opgehaald. En toevallig (ja echt) sloeg ik de ordner open bij bottumoren. Toch even gekeken wat ik ooit geleerd heb over chordomen. Wel grappig om dit weer te zien en te lezen, ondertussen een stuk wijzer geworden (helaas). Uit sentiment toen de ordners met lesmateriaal nog maar even bewaard. Maar afgelopen weken deze, en alle andere rommel, toch maar weggegooid. Ik heb de container aardig gevuld.
Niet alleen als personeel verhuis ik, maar ook als patiënt, alles zal straks in het nieuwe Erasmus MC plaatsvinden. Dat is denk ik alleen maar beter. De Daniel den Hoed, maar ook het oude Erasmus MC is toch wel op: het komt vies, krap en ouderwets over. Ook hier wat meer frisheid en licht is alleen maar positief. Ik had deze week nog een afspraak staan voor bloedprikken, nieuwsgierig naar de nieuwe afdeling, maar toch als afscheid dit nog in de Daniel laten doen.
Zo, nu er klaar mee! Op naar een nieuwe herstart! Heb er zin in!
In Therapie 