Hercules
Een van mijn goede voornemens dit jaar was regelmatiger sporten. En, geheel tegen de verwachting in, lijkt het erop dat dit voornemen uit komt. Ik heb me over laten halen om mee te doen aan de Ladiesrun in juni, 5 kilometer hardlopen in maximaal 45 minuten. Tot nu toe heb ik alleen maar hard gelopen als ik nodig naar de wc moest of een trein moest halen, dus een degelijke voorbereiding geen luxe. Ik heb me ingeschreven voor de beginnersloop groep bij atletiek vereniging Hercules in Dordrecht en deze week zelfs al de eerste training gehad! Viel heel erg mee, het was erg koud en helemaal geen buiten sport weer, maar was gezellig en mijn conditie was beter dan ik had verwacht. Wel een heel ander beeld van mezelf hoor, 5 km hardlopen, maar hopelijk gaat het lukken met 2 trainingen in de week. Een ding is zeker, ik zal in ieder geval een persoonlijk record lopen!
Helaas moet ik volgende week een training overslaan, want ik ga een paar dagen naar Marrakesh, om de goede uitslag van de MRI en mijn verjaardag te vieren. Het is daar al heerlijk lente weer, dus heb er zin in!
Traditiegetrouw ook nog maar mijn laatste doktersbezoek hier vermelden. Ik ben op controle geweest bij mijn nieuwe radiotherapeut. Dit was vooral een kennismakingsgesprek en mijn huidige stand van zaken bespreken. Een beetje terug in de tijd, mijn voorgeschiedenis, operatie en bestraling doornemen. De klachten die ik nu heb en een scopie om te zien hoe het er vanbinnen uitziet. Ik heb geen vervolg afspraken bij de radiotherapeut, maar kreeg wel te horen dat ik altijd langs kan komen of bellen als er iets is. Dit stel ik erg op prijs, super, het is toch een prettig idee dat je altijd aan kan kloppen en er iemand voor je klaarstaat om te helpen. Hopelijk hoef ik er geen gebruik van te maken!
En niet vergeten, morgen de internationale dag van uncommon cancers 😉
Textbook of Uncommon Cancer – section 10 – 54 – Chordoma (2012)
Opgefokt
Gisteren stond weer mijn halfjaarlijkse controle MRI gepland. Normaal lig ik wel redelijk rustig op de MRI tafel, maar gisteren niet. Kon niet de kalmte vinden, was al zenuwachtig en gespannen vanaf zondag. Dat is gek, want ik heb helemaal geen aanleiding om te denken dat de uitslag niet goed zal zijn, ik heb geen klachten.
Misschien komt het door de drukke december maand en de griep die ik vorige week gehad heb. Het was een all-inclusive griepje, 2 dagen met 39 graden koorts op bed gelegen, alles wat ik in mijn lijf had eruit gegooid, hoesten, snot, moe enzovoorts. En dat terwijl ik een griepprik gehaald heb! Ze hebben zeker per ongeluk een placebo gegeven.. Nu nog steeds een beetje slapjes. Dus misschien een verklaring, voel me lijfelijk niet zo sterk en daardoor geestelijk waarschijnlijk ook niet voor de MRI.
Opgefokt, dat is hoe ik me nu voel. Ik merk het in mijn praten en hoe ik doe, geen rust in mijn hoofd, irritant! Vrijdag krijg ik de uitslag van de neurochirurg, dus nog even… Vandaag lekker een vrije dag, ga mijn vertrouwde relaxstand een beetje proberen terug te vinden en genieten van het winterse weer, Dordt ziet er wel mooi uit met die sneeuw!
Dank allemaal weer voor het meeleven gisteren en hou het duimen nog even vol tot vrijdag! Ik laat jullie de uitslag weten zodra ik die heb!
Liefs, Connie
Beveiligd: London
Beveiligd: Dubbel
100%
1 oktober 2012 en ik heb me voor 100% beter gemeld op mijn werk! Van de ziekenlijst af, weer fulltime aanwezig. Een nieuwe mijlpaal. Moet wel bekennen dat ik wel aan mijn maximale capaciteit zit en niet veel over hou, maar deze stap voelt goed. Ik kan wel wat speling inbouwen met de vrije uren die ik afgelopen anderhalf jaar heb opgebouwd en met een wijze planning van het werk en hopelijk nog wat meer energie moet ik het kunnen. Zo niet, ook geen man overboord natuurlijk, ik kan me altijd weer voor een aantal % ziekmelden en het later nog eens proberen. Toevallig kreeg ik ook vandaag bericht van het UWV en de aanvraag voor een WIA uitkering, blij dat ik deze mallemolen nu niet in moet. En een dokter van de lijst af… de bedrijfsarts.
Een andere dokter die ook van de lijst af is, is mijn radiotherapeut, Peter Levendag. Dit vind ik wel heel erg jammer, hij was zoveel meer dan alleen een behandelend radiotherapeut voor mij. Hij gaf me een figuurlijke schop onder mijn kont of duwtje in de rug als dat nodig was, tijdens het ziek zijn en tijdens het revalideren en gaf me het vertrouwen dat ik dit allemaal wel aankon, zonder daarbij vals optimistisch te zijn of het mooier voor te spiegelen dan het is. Ik kan hem dag en nacht bellen als dat nodig is en hij heeft echt al het regelwerk van de behandelingen uit handen genomen, niks was hem te veel, ik kon gewoon patient zijn en het over me heen laten komen. Tel daarbij de goed gemeende zorgen en medeleven bij op en je hebt iemand die je eigenlijk niet kan missen! Maar goed, hij gaat met pensioen. Uiteraard wens ik hem het allerbeste en dat hij al het goeds wat hij heeft gegeven zelf dubbel en dwars terug krijgt.

Dit allemaal gezegd hebbende, is het denk ik duidelijk dat de volgende radiotherapeut nooit de zelfde rol kan hebben als Levendag, dit zou ik ook aan niemand willen vragen of verwachten. Daarom ook besloten om de controle’s bij de radiotherapie te stoppen. Deze zullen overgenomen worden door de KNO arts. Klinisch is het belangrijk dat er regelmatig met een scoop gekeken wordt hoe het er van binnen uitziet en hoe het verder gaat en wat mijn eventuele klachten zijn. Ik heb 2 super KNO artsen, waarbij ik me ook goed op mijn gemak voel, dus een prima alternatief lijkt mij. Een bijkomend voordeel is, dat ik weer wat anoniemer in mijn ziekzijn op de afdeling ben. Ik ga wel in december voor een controle en “kennismakingsafspraak” naar de radiotherapeut, zodat die in ieder geval weet hoe een en ander eruit ziet en hoe het met me gaat. Maar that’s it!
Verder niet veel gebeurd op medisch gebied, afgezien van een gebroken tand met tandartsbezoek en de mondhygieniste om mijn gebit in topconditie te houden.
Thuis wel druk met van alles, nieuwe keuken in de bestelling en nieuwe kozijnen. Wordt nog aardig klussen in november! Ik hou jullie op de hoogte!