Diep inademen

Geplaatst op door conniedepan

Even diep inademen….. adem vasthouden…. en adem weer maar door! Zo, de thoraxfoto is weer gemaakt. En de MRI ook (dat ging nog net met mijn 60 deniertje, wat een lekker weer opeens).

Ik ga me niet wagen aan een voorspelling, maar zoals gebruikelijk heb ik, geheel onterecht, geen vertrouwen in een goede uitslag. De laatste weken een beetje in een dejavu periode geleefd, compleet met een boehoehoe voel me zo ongelukkig zondag. Datum van diagnose speelt daar altijd in mee. Maar ook weer wat dovig (recent nog onderzocht en niks schrikbarend uit de metingen gekomen), irriterende schroefjes in mijn hoofd (zal het winterklimaat wel zijn), verschrikkelijke grote vieze afschrikwekkende korsten uit mijn neus, theoretisch zouden die niet eens door mijn neusgaten moeten passen (de KNO-arts zal trots op mij zijn!), dubbelzien dat erger wordt (maar ook dat recent gemeten en niets geks uit de metingen gekomen) en moe (zoals elke winter mijn hele leven lang al).

Heb mezelf wat proberen op te peppen en zoveel mogelijk proberen te relativeren. Maar daar ook weer maar mee gestopt. Lekker onder mijn steen gekropen en maar geaccepteerd dat dit bij deze periode hoort en mijn gang gegaan. Zodra ik de MRI uitslag heb, kom ik wel weer te voorschijn!

Even diep inademen…… adem vasthouden……

Flut

Geplaatst op door conniedepan

Vanochtend om 9.10 uur liep ik weer de poli KNO binnen voor mijn halfjaarlijkse controle. Scopie, alles ok en ziet er netjes uit. Geen klieren te voelen. Spieren bewegen nog symmetrisch (hoewel ik me meer verslik, soms zelfs in een hap lucht). Even prop uit mijn oor verwijderd, buisje links hangt nog aan zijn laatste  draadje vast. En de KNO arts heeft even gecheckt of het duidelijk is dat ik voorzichtig moet zijn met mijn nek. Aanvraag voor thoraxfoto mee en nieuwe afspraak voor over 6 maanden.

Zeker, wat een vreselijk flut bericht, maar heerlijk eigenlijk toch?!

Rustig

Geplaatst op door conniedepan

Deze ochtend begon met een groot probleem…. wat moet ik aan vandaag?!!? Nee, je bent niet op mijn nieuwe blog beland over de problemen waar de moderne vrouw zich dagelijks voor geplaatst ziet, maar op mijn MRI-dag. Iets zonder ritsen en ander soortig metaal, warm, want altijd koud op MRI tafel en iets waar ik de rest van de dag ook nog gewoon in kan lopen. Uiteindelijk panty en jurkje aangeschoten en een beetje overdressed en overstressed aan de dag begonnen, dat werd niet beter met de bijna file op de A16 en daarom Arent nog maar een beetje afgesnauwd. Gelukkig helemaal op tijd in het Erasmus MC en in de lelijkste wachtkamer van het hele ziekenhuis op mijn MRI beurt gewacht. En ik had me de vorige keer nog wel zo voorgenomen om heel rustig te blijven… Eenmaal op de MRI tafel kom ik weer helemaal tot mezelf. De meeste mensen hebben een hekel aan het vele lawaai dat de MRI maakt, maar ik vind het wel prettig. Door die herrie heb je eigenlijk geen ruimte om aan iets te denken, ik kom in een soort trans, ik ben zelfs in staat om in slaap te vallen, maar meestal is het hier net te koud voor. Na ongeveer 45 minuten zat mijn ontspanningstherapie er weer op en sta ik in de wacht. Aanstaande vrijdag de uitslag van de neurochirurg. Zoals gewoonlijk ben ik er niet gerust op, voel me niet helemaal top en door de hormonen perikelen haal ik me vanalles in mijn hoofd. Maar ook nu heb ik me weer voorgenomen om niks in te vullen voor vrijdag en heel rustig te blijven….