collega’s

Alweer mijn laatste weekend hier in Suriname, nog zo veel te zien! Maar besloten om de vrijdag weer vrij te nemen en een trip te maken naar Matapica. Natuurlijk ook dit keer weer veel over water. Het begon met een boottocht van Leonsberg naar Braamspunt. Onderweg heel veel dolfijnen gezien, helaas niet kunnen vastleggen op de foto. Braamspunt ligt op de overgang van de Suriname Rivier naar de Atlantische Oceaan, dit gebied wordt gebruikt door garnalenvissers om hun netten uit te zetten. Braamspunt zelf is een beetje desolaat gebied met zand en wat huisjes voor de vissers. De gids zat mopperend te vertellen dat ze hier toiletten willen zetten en een brug willen bouwen voor toeristen. Hij zag hier duidelijk geen heil in en zijn conclusie was dan ook, dat je in Suriname geen kennis nodig hebt, maar kennissen. Daar kan de beste man best eens gelijk in hebben! Vanuit Braamspunt vaarden we verder naar de plantage Rust en Werk en vervolgens naar Johan en Margeretha voor de lunch en vanaf hieruit verder met een kleiner bootje, het moeras in. Echter, er moest nog wel een kleine hindernis genomen worden voordat we het moeras op konden.. een soort schans. Voor de schans werd flink gas gegeven met het bootje, zodat we halverwege de helling op kwamen, bootje verder slepen over de met modder ingesmeerde schans, vlak voor het eind weer het bootje inspringen en voila, de overkant en het moeras bereikt! Het moeras gebied zelf is schitterend. Je vaart door gigantische plassen met waterlelies, stukje mangrove gebied en veel vogels. Het moerasgebied loopt tot aan de kust, waar een zandvlakte is: Matapica. Hier zal ik de nacht doorbrengen. Verwacht hier geen luxe, geen douche, geen warm water en slapen in een tentje. Er was wel gewoon toilet en voor eten en drinken werd gezorgd. Een strand in Suriname, maar totaal niet ingericht voor de zonnebadende toerist, maar een natuurgebied waar schildpadden hun eieren leggen. Het is al het einde van het legseizoen van de schildpadden, maar met wat geluk moet het mogelijk zijn om s nachts een schildpad te zien leggen. Na het avondeten, bij zonsondergang weer in het bootje het moeras op, richting een verder gelegen stuk strand, hier zou de kans groter zijn om een schildpad te zien. En ik had geluk! Een leatherback van 1,5 meter was het strand opgegaan om te leggen. Op ongeveer 30 cm afstand heb ik kunnen zien hoe de schildpad het gat graafde voor de eieren, de eieren legde en het gat weer dichtmaakte. Wat bijzonder! De Leatherback is de grootste schildpad die bestaat en wordt met uitsterven bedreigd en juist daarvan zie je voor je neus het eierleg ritueel uitvoeren. Nog helemaal onder de indruk weer terug gelopen naar de boot om het moeras weer op te gaan terug naar het kamp. Het was ondertussen pikdonker geworden, maar de gids en de stuurman kennen het moeras op hun duimpje zeiden ze, dus alleen met af en toe bijschijnen met een zaklantaarn terug gevaren. Onderweg nog wat in petto, er zou een kaaiman gevangen worden om mee terug te nemen naar het kamp om fotos te maken… Nu vind ik dolfijnen en schildpadden beesten    die wel iets liefs of aardigs hebben, maar kaaimannen…. mooi op een plaatje, bijzondere beesten in het water, aardig als handtasje, maar niks om levend vast te houden! Maar goed, uiteindelijk dus een kaaiman gevangen, meegenomen naar het kamp en zowaar, nog redelijk ontspannen mee op de foto gegaan! Volgens de gids was het maar een kleine kaaiman, jaja, nadien is het beest weer terug gezet in het water. Nog even wat drinken met z’n allen en daarna de tent in om te slapen. s Ochtends al vroeg wakker voor de zonsopkomst, een schitterend licht op het strand, nog even relaxen tot een uur of 10 en toen weer terug de boot in, naar de plantage Johan en Margeritha, hier gelunched en nog een kort bezoek gebracht aan Frederiksdorp. Dit is een geheel gerenoveerde plantage, erg mooi en vast zoals het vroeger moet zijn geweest, alleen mij een beetje te netjes voor het Suriname wat ik tot nu toe heb gezien. Nu alleen nog de rivier overvaren om weer terug te komen in Paramaribo. Het was weer een heel bijzondere tocht, weer een heel ander Suriname gezien in vergelijking met de vorige trips.

Zondag was Angelique jarig en hadden we een barbeque met de collega’s georganiseerd in Vierkinderen. Hier heeft het AZP een huis staan aan een kreek dat gebruikt mag worden door de personeelsleden. Het was een gezellige dag, heerlijk geBBQed, gezwommen, Parbo bier gedronken, de Surinaamse bubbels, en gerelaxed.

Nog  twee dagen werken en dan is het weer al tijd om terug te gaan. Wat is het snel gegaan! Nog wel even gestunt vandaag, maandag en het Surinaamse verkeer gaan niet samen voor mij.. Dit keer met de fiets gevallen. Ik ging even snel wat boodschappen en eten halen. Zoals zo vaak luid getoeter door auto’s als je aan het fietsen bent, echter dit keer kwamen ze vlak langs me, nog wat roepen en een beetje afsnijden. Ik zat lang te twijfelen, zal ik vallen of niet.. maar de weg is hier niet zo egaal, en mijn balans en diepte zien is niet zo optimaal, dus uiteindelijk gevallen. Wat schaafwonden en blauwe plekken, gelukkig niks gebroken ofzo. Zal morgen wel stijf zijn! Gauw schoongemaakt in het hotel en er ijs op gelegd en Arent gebeld, want voelde me wel een beetje zielig. Ik kom in ieder geval met een kleurtje, blauw, terug uit Suriname!