De Nijl

Traditie getrouw heb ik mezelf, en Arent, weer een vakantie kado gedaan om de goede uitslag van de MRI te vieren. Bijna werd er roet in het eten gegooid, want ik zit midden in mijn revalidatie programma Herstel en Balans en bij aanvang te horen gekregen dat het niet de bedoeling is om bijeenkomsten te missen. Gelukkig was er een weekje voorjaarsvakantie ingepland, dus met een beetje puzzelen moet het toch mogelijk zijn om wat te boeken in precies die week. Na veel surfen terecht gekomen bij Egypte, een Nijlcruise. Moet bekennen dat, hoewel het al lang op mijn verlanglijstje stond, ik het altijd een beetje tuttige vakantie vond, maar blijkbaar was ik nu wel toe aan iets tuttigs!

En er absoluut geen spijt van! Het was een fantastische vakantie! Het weer was perfect, zonnig en ongeveer 25 graden, wel veel wind, dus absoluut niet heet. Enorm veel gezien, de gids die we hadden kon erg goed uitleggen en bracht alles met veel passie, dus heb nu zelfs het gevoel dat ik hiërogliefen kan lezen. Het is wel indrukwekkend wat je allemaal te zien krijgt, vooral als je bedenkt dat sommige tempels en graven van 2000 v Chr zijn. Een zeer rijke en ontwikkelde beschaving, met veel mystiek. Tussen alle opgravingen door ook nog een en ander gezien van het binnenland en natuurlijk de Nijl. Door alle onrusten van de Arabische Revolutie is het toerisme met 80% teruggelopen, erg voor de inwoners, maar als toerist heerlijk, het was overal betrekkelijk rustig, op de vele verkopers van souvenirs na, deze zijn wel erg irritant en dan ook het enige minpuntje van deze vakantie. We hebben er echt van genoten en de week was weer eens veel te kort.

Heel veel foto’s gemaakt, hierboven een kleine selectie. Kerel is een weekje naar Goes gegaan tijdens onze vakantie, dank papa en mama voor de zorgen, en is daar enorm verwend door iedereen, dus hij heeft ook echt vakantie gehad.

Volgende week ga ik weer gewoon verder met mijn revalidatie programma. Het doet me goed, vooral het fysische deel opent wel mijn ogen over wat ik wel en niet kan. Wat nog het meeste wennen is, is het strakke weekprogramma. 2 Dagen werk, 2 dagen revalidatie. Per maart ga ik weer wat meer werken, 2x 5 uur, zodat ik in maart weer 50% werk. Toch geen slechte prestatie!

Rome en Kerel

Lieve allemaal,

Op het moment gaat het even iets minder met me. Dat is eigenlijk niet helemaal waar, nog steeds lukt me elke dag wat meer, maar de grote stappen zijn voorbij en dat is frustrerend!  Ik vind het moeilijk om nu precies te zeggen waar ik behoefte aan heb. In ieder geval meer energie, maar misschien moet ik ook eens wat investeren in psychische begeleiding. Dus nu verschillende programma’s aan het bekijken; Herstel en Balans, Tegenkracht, de Vruchtenburg enzovoorts. Moet zeggen dat ik dit niet eenvoudig vind. Dus me voorgenomen om volgende week de knoop voor een keuze maar eens door te hakken en gewoon te beginnen met iets. Wordt vervolgd.

Het alleen thuiszitten is wat minder vervelend geworden, want we hebben gezinsuitbreiding, een kat: Kerel. Nog maar een paar weken oud en een kruising tussen een Maine Coon en een Bengaal, dat belooft nog wat! Een heel lief sociaal beestje, dus in plaats van tegen mezelf te praten, praat ik nu tegen de kat. Op de een of andere manier is het heel vredig, hij komt bij je zitten, knort en het lijkt of alles goed is en er geen vuiltje aan de lucht is. Nu is hij niet alleen maar lief en vredig hoor! Rent door heel het huis en zet de boel soms flink op stelten, dus ook genoeg leven in de brouwerij!

Verder hoest ik weer wat, ik heb wel een griepprik gehaald, dus hopelijk doet die zijn werk en wordt ik niet ziek. Ook heb ik weer iets meer last van mijn nek en mijn hoofd. Misschien komt het door de kou, werkt op de littekens, vervelend is het wel.

Voor het weekendje Rome dan ook extra pijnstillers meegenomen (ik slik deze niet meer sinds juni). Maar deze gelukkig niet nodig gehad! Misschien kwam het door het mooie weer, we hebben 3 volle dagen 17 graden gehad met een strak blauwe lucht, mooier kon niet. Het was heerlijk om weer een keer in Rome te zijn, ik had Italie wel een beetje gemist dit jaar. Maar alle ingredienten weer gehad, lekker pasta gegeten, koffie gedronken, terrasjes gepakt, wat drama en hier en daar het gevoel dat je een beetje opgelicht wordt en dat in het decor van een schitterende stad. We hebben veel gelopen en veel gezien, was echt een perfect weekend. Als ik eerlijk ben, was het nog iets te hoog gegrepen, maar heb er van genoten. Jammer dat de terug vlucht wat tegen zat, vanwege de dikke mist kon er niet gevlogen worden op Rotterdam, uiteindelijk, na veel vertraging, konden we toch weg uit Rome en werd er geland in Amsterdam, om vanaf daar weer met een bus naar Zestienhoven te gaan. Al met al pas om 4 uur ’s nachts thuis, maar kon gelukkig de volgende dag goed uitslapen, niets op het programma.

 

Het werken gaat goed, ik zit nog steeds op 2 x 3 uur, maar dit bevalt me wel. Af en toe blijf ik wat langer, maar merk dat ik nog wel moe ben als ik thuiskom. Hopelijk lukt het om binnenkort wat uit te breiden.

Liefs, Connie