O, wat heb ik een hekel aan je! Hoe je nog maar eens de nadruk legt op mijn beperkingen, mijn gezicht vervormd en blik vertroebeld. En nu ben je nog schoon en fris, maar binnen de kortste keren ben je een smoezelige plakker. Ik zie de mensen al kijken en zich afvragen wat is daar aan de hand.
Maar wat hou ik van je! Je laat de dingen weer zien zoals ze werkelijk zijn. Je laat me lopen met een ferme zekere tred. Ik voel me weer vrij. Ik kan niet zonder je!
Het is weer even wennen, mijn hersenen moeten het nog even op een rijtje zetten. Maar welkom terug prisma folietje!
In Therapie 
Fijn dat je weer beter kan zien. Dan maar een prisma folietje toch!
Wat een goed nieuws Connie !!