Lieve allemaal,
Deze week ging het gelukkig weer beter dan vorige week. De klachten van de bestraling zijn er nog wel, maar ze zijn niet veel erger geworden en mijn humeur is ook weer wat beter.
En ook kan ik eindelijk op mijn zij of buik liggen. Sinds mijn operatie is dit niet meer gelukt door de pijn in mijn nek, dus lig altijd op mijn rug om te slapen, nu kan ik weer lekker omdraaien. Volgende week maar eens kijken hoe het gaat met autorijden, weer stukje vrijheid erbij.
Afgelopen dinsdag ben ik op controle geweest bij de KNO arts. Natuurlijk was daar weer de scopie. Hij vond het van binnen goed uitzien en ook over het litteken op mijn been was hij tevreden, hier ook helemaal geen last van gehad. Ook heeft hij nog even naar mijn kaak gekeken, want mijn mond gaat nog steeds niet verder open dan ongeveer 1,5 cm. Ik heb een verwijzing gekregen naar de kaakchirurg voor verder onderzoek en oplossing, dus wordt aan gewerkt. En hij heeft nog een paar foto’s van mijn operatie laten zien. Wel apart om je eigen dura te zien en de stukken bot die verwijderd zijn en weer terug geplaatst, maar ik vind het nog steeds prettig om al deze details te weten! Na de poli doorgereden naar de Daniel den Hoed voor de 25 jarig jubileum lunch van Margreet en Ellen, was gezellig en leuk om ze even te kunnen feliciteren.
En vandaag….. taraaaa.. de laatste bestraling! Heerlijk, weer wat afgerond!
Dus vanaf volgende week ietsje rustiger programma, totdat ik ga beginnen met de Hyperbare Zuurstof Therapie (HBOT). Hiervoor heb ik maandag mijn intake gesprek, ik krijg dan ook gelijk verdere uitleg en de afspraken voor de 30 sessies. Daarna moet ik nog langs de poli van Levendag voor controle. En vrijdag op controle bij de neurochirurg. Dus nog niet geheel afspraken vrij. Ik verwacht er niet zo veel bijzonders van, maar ik hou jullie op de hoogte.
Liefs, Connie
.
In Therapie 
Lieve Connie,
Wat heerlijk om te lezen dat je bestralingen klaar zijn en wat fijn dat ik op deze manier kan lezen hoe het met je gaat.
Je schrijft er zo nuchter over, maar wat moet dit een moeilijke tijd zijn voor je. Sinds kort heb ik je link doorgekregen van Andy. Het spijt me dat ik niet eerder gereageerd heb. Eric Brand was degene die mij een tijdje terug liet weten wat er aan de hand leek te zijn. Ik kreeg het niet voor elkaar om richting jou te reageren, want als ik aan je dacht rolden de tranen over mijn wangen. Slap excuus natuurlijk!
Ik blijf je volgen en wens je heel veel sterkte de komende weken bij weer een nieuwe fase in de behandeling (iets waar ik overigens nog nooit van gehoord heb…).
Doe ook Arend de hartelijke groeten van me. Weet dat ik aan je denk met al mijn positieve gedachten!
groetjes,
maret